Warning: Undefined array key "options" in /home/customer/www/focus-online.nl/public_html/wp-content/plugins/elementor-pro/modules/theme-builder/widgets/site-logo.php on line 192

Stiekem ben ik leuker

Bordercollies staan er op bekend, dat ze nog wel eens iets willen najagen.
Ergens ook logisch, want ze worden vaak gebruikt om schapen bij elkaar te drijven en daar komt toch een soort van jachtinstinct naar boven.
Niet om een prooi te vangen, zoals bij de meeste jachthonden, maar wel om er achteraan te gaan en deze vervolgens te willen drijven.


Onze Tutty heeft dat niet.
Heel enthousiast ging vriend met haar op schapendrijven, want het was tenslotte een bordercollie, om na een aantal keer teleurgesteld de beslissing te nemen om er mee te stoppen.
Hoe graag we ook wilden, Tutty vond die rare beesten maar niks, maar wat ze achterlieten op het veld, rook dan wel weer lekker.
Met moeite rende ze van links naar rechts, omdat het baasje dat zei, maar elk spoortje van drijven was ver te zoeken.
Dat ze dat wel in zich had, merkten we dagelijks in de tuin.
Waar de kippen onbezorgd door de hele tuin konden scharrelen, was het konijn in zijn beperkte ruimte de klos.
Door de tralies heen probeerde Tutty haar wanhopig terug te krijgen het hok in.
Konijn had hier uiteraard maling aan, want had tenslotte niet voor niets een hele buitenren tot zijn beschikking en ging vrolijk verder met het minimaliseren van het grasveld.


Van andere bordercollie eigenaren zie ik met regelmaat een bericht voorbij komen, dat hun border jaagt op alles wat beweegt.
Kinderen, fietsers en zelfs auto’s.
Ten einde raad zijn ze vaak, want zulk gedrag is er lastig uit te trainen, het zit immers ook in de genen.
Ook daar heeft onze Tutty geen last van, alles kan hier zonder problemen voorbij wandelen, rennen, fietsen of rijden.


Tot vandaag.

Tijdens het uitlaten langs de sloot, komt er een fietser voorbij.
Ik hoorde al iets achter mij, stuur onze Tut het stukje gras in en de fietser kan veilig passeren.
Hij bedankt me vrolijk en dat doet mij dan weer goed.
Stiekem een klein beetje een goede daad verricht.
Wanneer we even later zijn omgedraaid, komt diezelfde fietser vanaf het bruggetje aan.
Ik herhaal mijn eerdere actie en weer steekt de fietser een hand in de lucht en roept hard bedankt.
Deze keer heb ik echter onze Tut iets minder in de gaten, die op een licht drafje een beetje aan het rennen is.
Plotseling besluit ze vaart te maken en sprint met een noodgang blaffend de fietser achterna.
Nu is er 1 ding wat bij haar perfect werkt, als ze moet stoppen met iets dat ze aan het doen is en dat is het woordje: ‘Laat.

Onze kat denkt inmiddels dat hij ‘laat de poes’ heet, omdat we het daar het meest voor gebruiken, maar het werkt ook perfect wanneer ze buiten een kat of konijn tegen komt.
Nu was ze echter in een paar seconde behoorlijk ver weg en stond duidelijk helemaal ‘aan.’
Ik roep haar naam en krijg geen respons.
Dan roep ik: ‘Laat!’ en zie haar iets vertragen.
Op mijn ‘Hierrrr.’ draait ze dan ook meteen om en komt, hetzij nog iets twijfelachtig, mijn kant op rennen.

Ik begin heel enthousiast naar haar te roepen, ‘Goed zo meisje, kom voor.’ en haar versnelling gaat weer in standje honderd.
Met een paar seconde staat ze voor me en ik beloon haar uitbundig.
Gelukkig heb ik ook altijd wat lekkers in mijn zak en dit krijgt ze dan ook van mij.


Dit zie ik vaak ook heel anders.
Baasjes die hun hond afstraffen voor wat ze gedaan hebben en haar meteen aan de riem doen.
Mijn hondentrainster heeft me geleerd, dat je altijd moet belonen, op het moment dat de hond besluit naar je te luisteren.
Want dat is het, een beslissing.
Hoe hoog ze op dat moment ook in haar energie zat vanwege het drijven, ze nam de beslissing om naar mij te luisteren.
Om te stoppen met iets te doen, wat ze leuk vond en om te draaien.

Wanneer ik nu boos op haar was geworden, zodra ze voor me had gestaan, dan had ze het hier komen geassocieerd met iets vervelends.
Dan neemt ze de volgende keer misschien wel een andere beslissing.
Ga ik blijven doen wat ik leuk vind, of ga ik terug naar mijn baasje, die dan boos op me wordt?
Ik zou het wel weten, als ik een hond was.
Jij?

Doordat ze echter uitgebreid beloond is bij het terugkomen en ik haar heb laten weten, hoe goed ze dat heeft gedaan, associeert ze het terugkomen met werken voor mij.
Iets wat ze het allerliefste doet, nog liever dan drijven.
Wanneer we samen bezig zijn, ze voor mij aan het werk is, dan staat ze volledig aan en ze doet dan ook niets liever ter wereld.
De rush van het drijven heb ik hiermee vervangen voor het gevoel van werken voor de baas.
Dat maakte de keuze een heel stuk makkelijker.
Zij blij en ik blij.

Dat mn hart nog een beetje in mn keel zat, omdat ze inmiddels steeds dichter bij de weg in de buurt kwam, laten we maar even achterwege.

Socials

Openingstijden

Maandag- Vrijdag
09:00 – 17:00 pm

info@focus-online.nl

06 – 50 284 279 

Snel contact

© Focus Online - 2024